حرفهای دلم .... (حرفهای من با محبوبم )

زندگی به مثابه کوهی است سخت که باید از آن صعود کرد و کوله بارش عشق است و ایمان ...زندگی پر از لحظه‌های ناب است. باید عاشق بود تا فهمید ابرهای دوان روی قله دماوند به کجا چنین شتابان می‌روند و یا باد، برگ‌های پائیزی را تا کجا با خود خواهد برد.

شعری تقدیم به ماه بانو ...
نویسنده : **مخمل** - ساعت ۱٢:٤٤ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۳۸٩/۱٠/٤
 

امشب سومین شبیه که کنار عزیزم نیستم.. 

نمیدونم چرا دلم براش تنگیده ... خیلی دوست داشتم امشب کنار عزیزم باشم... 

امشب یه کتاب در مورد حورالعین خوندم...

جایی گفته اگه زن و شوهران مومن بهشتی باشن همسر اگه  بخواد می تونه اونجا هم زن شوهرش بشه ...

از خدا میخوام اونقدر برات خوب باشم که اونجا هم ...


با تمام وجودم این شعرو تقدیم میکنم به همسر گلم. ماهم.عشقم و......

من گذشتم زخود وبی خود وتنها گشتم

درسراپرده ی شب محو تماشا گشتم

آدم ساده دلی بودم و حالم خوش بود

ناگهان دیدمت و عاشق دنیا گشتم

آتش عشق تو در خرمن جانم افتاد

همچو شمع سوختم وهمدم گرما گشتم

بعدازآن مثل اسیری شده ام درقفست

از غم دوری تو یکه و تنها گشتم

روزها درنظرم بود سیاه و تاریک

مهربان چشم تورا دیدم وبینا گشتم

باده ی عشق تو را از دو لبت نوشیدم

بین حوران جهان مست توزیبا گشتم

دین ودل باختم و گوشه نشین تو شدم

بهر دیدار رخت غرق تمنا گشتم

تو نصیبه دل من گشتی ومن عاشق تو

تو شد ی ماه منو من شه دنیا گشتم

دوستت دارم همدمم ...

 


 
comment نظرات ()
 
 



كد موسيقي براي وبلاگ