حرفهای دلم .... (حرفهای من با محبوبم )

زندگی به مثابه کوهی است سخت که باید از آن صعود کرد و کوله بارش عشق است و ایمان ...زندگی پر از لحظه‌های ناب است. باید عاشق بود تا فهمید ابرهای دوان روی قله دماوند به کجا چنین شتابان می‌روند و یا باد، برگ‌های پائیزی را تا کجا با خود خواهد برد.

تنبلی هم حدی داره
نویسنده : **مخمل** - ساعت ۳:۳٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸٩/۳/۱۸
 

سلام


امشبم اومدم. حتما میگی باز این موقع شب.

چه کنم دیگه... به قول دوستان شدیم جغد!!!  ‌((( البته نا گفته نمونه خودشونم دست کمی از من ندارن)))

راستش اومدم که یه خورده از خودم گله کنم!!!

اخه پسر گفتن ترم اخری ..قرار نیست که درس نخونی.

اینم شد وضع!!! شیطونه میگه یکی بخوابونم....!!!!

هفته بعد این موقع امتحان داریا

....

از ما گفتن از شما نشنیدن..............


((((( راستش به خودم قول دادم دیگه بخونم..))))

_____________________________________________________

روزی از روزها و شبی از شبها، خواهم افتاد و خواهم مُرد. اما می خواهم هر چه بیشتر بروم، تا هر چه دورتر بیفتم، تا هر چه دیرتر بیفتم . هر چه دیرتر و دورتر بمیرم. نمی خواهم حتی یک گام یا یک لحظه، بیش از آنکه می توانستم بروم و بمانم، افتاده باشم و جان داده باشم ، همین.  (دکتر علی شریعتی)

 

(یه جکم برای زی زی های عزیز))


 
comment نظرات ()
 
 



كد موسيقي براي وبلاگ