حرفهای دلم .... (حرفهای من با محبوبم )

زندگی به مثابه کوهی است سخت که باید از آن صعود کرد و کوله بارش عشق است و ایمان ...زندگی پر از لحظه‌های ناب است. باید عاشق بود تا فهمید ابرهای دوان روی قله دماوند به کجا چنین شتابان می‌روند و یا باد، برگ‌های پائیزی را تا کجا با خود خواهد برد.

اکنون هستم
نویسنده : **مخمل** - ساعت ٧:٢٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۳٩٠/٢/٢٤
 

 

اگر در جستجوی حسرتی در زندگی باشم شاید این باشد که نمی توانم بگویم من خودم هستم

که هستم ؟ زمانی دغدغه ی ذهنی ام بود اما اینروزها ، بودن است که به ادامه دادن سوق میدهد، وجود جستجوگرم را

زمین مسطح زیر پایم که زخمی سرزمین پر حادثه ی منست ، بالهای پروازم خواهد بود تا زمانی که ابرها می توانند نردبان گذر از واقعیت های تلخ به سوی رویای بهتر شدن زندگی باشند .

اکنون هستم و تونیز . شاید لحظه ای دیگر نباشم .نخواهم اندیشید از کدام دیاری چرا که مهم برای من اینست که تو رد قلم موی نگار من بر پهنه ی آفرینشی .

و من مسافرم ای بادهای همواره

مرا به وسعت تشکیل ابرها ببرید
زنده نام سهراب سپهری

-----------------

نمیدونم چرا وقتی این شعرو دیدم خیلی خوشم اومد...

احساس کردم میخواد به همیشگی نبودنمون تو این دنیا تاکید کنه و ما همه مسافریم ..


 
comment نظرات ()
 
 



كد موسيقي براي وبلاگ