حرفهای دلم .... (حرفهای من با محبوبم )

زندگی به مثابه کوهی است سخت که باید از آن صعود کرد و کوله بارش عشق است و ایمان ...زندگی پر از لحظه‌های ناب است. باید عاشق بود تا فهمید ابرهای دوان روی قله دماوند به کجا چنین شتابان می‌روند و یا باد، برگ‌های پائیزی را تا کجا با خود خواهد برد.

سخنانی ناب از حاج آقا دولابی ...
نویسنده : **مخمل** - ساعت ۸:۱۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۳٩۱/٦/۳٠
 

سخنانی ناب از حاج آقا دولابی

“دل های مؤمنین که به هم وصل می شود ، آب کُر است 
. وقتی به علــی علیه السّلام متّصل شد ، به دریا وصل شده است
…شخصِ تنها ، آب قلیل است و در تماس با نجاست نجس می شود 
، ولی آب کُر نه تنها نجس نمی شود ، بلکه متنجس را هم پاک می کند.”

از هر چیز تعریف کردند، بگو مال خداست و کار خداست. نکند خدا را بپوشانی و آن را به خودت یا به دیگران نسبت بدهی که ظلمی بزرگ تر از این نیست. اگر این نکته را رعایت کنی، از وادی امن سر در می آوری.

 هر وقت خواستی از کسی یا چیزی تعریف کنی، از ربت 
 تعریف کن. بیا و از این تاریخ تصمیم بگیر حرفی نزنی مگر از او . هر زیبایی و خوبی که دیدی رب و پروردگارت را یاد کن، همان طور که امیرالمؤمنین علیه السلام در دعای دهه ی اول ذیحجه می فرماید: به عدد همه ی چیزهای عالم لا اله الا الله

اگر غلام خانه زادی پس از سال ها بر سر سفره ی صاحب خود نشستن و خوردن، روزی غصه دار شود و بگو ید فردا من چه بخورم؟ این توهین به صاحبش است و با این غصه خوردن صاحبش را اذیت می کند. بعد از عمری روزی خدا را خوردن، جا ندارد برای روزی فردایمان غصه دار و نگران باشیم.

خدا عبادت وعده ی بعد را نخواسته است؛ ولی ما روزی سال های بعد را هم می خواهیم، در حالی که معلوم نیست تا یک وعده ی بعد زنده باشیم.
هر چه غیر خداست را از دل بیرون کن
.
 در “الا”، تشدید را محکم ادا کن،

 تا اگر چیزی باقی مانده، از ریشه کنده شود و وجودت پاک شود.

 آن گاه “الله” را بگو همه ی دلت را تصرف کند.

حضرت امیر علیه السلام به هر چیز نگاه کرد، لا اله الا الله را دید. در دعای دهه ی اول ذیحجه است: به عدد لیالی و دهور، به عدد امواج دریاها، به عدد درخت ها و خس ها، به عدد سنگ ها و کلوخ ها، به عدد موها و پشم ها، به عدد بادها و … لا اله الا الله



. فقیر مگر دیوانه است که با فقیری همچون خود حرف بزند ؟

 خواسته ات را از خدا بخواه که غنی است . خلق، آلت و اسبابی در دست خدا هستند و مخلوق اویند.
مجالس ذکر اهل بیت علیهم السلام حوض کوثر است، انسان را تمیز و سبک می کند؛ روضه ای از روضه های بهشت است
.
در دنیا اگر خودت را مهمان حساب کنی و حق تعالی را میزبان، همه ی غصه ها می رود. چون هزار غصه به دل میزبان است که دل مهمان از یکی از آنها خبر ندارد.


 
comment نظرات ()
 
 



كد موسيقي براي وبلاگ