حرفهای دلم .... (حرفهای من با محبوبم )

زندگی به مثابه کوهی است سخت که باید از آن صعود کرد و کوله بارش عشق است و ایمان ...زندگی پر از لحظه‌های ناب است. باید عاشق بود تا فهمید ابرهای دوان روی قله دماوند به کجا چنین شتابان می‌روند و یا باد، برگ‌های پائیزی را تا کجا با خود خواهد برد.

امشبم....
نویسنده : **مخمل** - ساعت ۱:٤٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۳۸٩/٤/۱۳
 

امشبم باز اهنگابی رو گوش میدم و ....

 

کی اشکاتو پاک می کنه   شبا که غصه داری                

دست رو موهات کی میکشه   وقتی منو نداری

 

شونه ی کی مرحم حق حقت میشه دوباره                     

از کی بهونه میگیری    تو شبای بی ستاره

 

برگریزون های پاییز   کی چشم به راهت نشسته

از جلو پاهات جمع می کنه   برگای زرد و خسته

 

کی منتظر می مونه  حتی شبای یلدا                            

تا خنده رو لبات بیاد   شب برسه به فردا

 

کی از سرود بارون   قصه برات می سازه                     

از عاشقی می خونه   وقتی که ماه درازه

 

کی از ستاره بارون     چشماشو رو هم می ذاره           

نکنه ستاره ای بیاد    یاد تو رو نیاره  .....

 

دلم گرفته.... دوس دارم برم خونه... پیش مامانم ... بابام .. داداشم کوچیکم که الان بزرگ شده...

دوس دارم برم کنار رود خونه و پاهامو توش بزارم تا یخ شه پاهام...

دوس دارم برم تو سکوت جنگل با یه فانوس راه برم...

دوس دارم با خدا صحبت کنم....

....

 


 
comment نظرات ()
 
 



كد موسيقي براي وبلاگ