حرفهای دلم .... (حرفهای من با محبوبم )

زندگی به مثابه کوهی است سخت که باید از آن صعود کرد و کوله بارش عشق است و ایمان ...زندگی پر از لحظه‌های ناب است. باید عاشق بود تا فهمید ابرهای دوان روی قله دماوند به کجا چنین شتابان می‌روند و یا باد، برگ‌های پائیزی را تا کجا با خود خواهد برد.

باور ...
نویسنده : **مخمل** - ساعت ٢:٢۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۳٩٢/٥/۱٠
 

خویش را باور کن

هیچ کس جز تو نخواهد آمد

هیچ کس  چون تو نخواهد زیست

شعله روشن این خانه تو باید باشی

هیچ کس چون تو نخواهد تابید

سرو آزاده این باغ تو باید باشی

هیچ کس چون تو نخواهد رویید

چشمه جاری این دشت تو باید باشی

هیچ کس چون تو نخواهد جوشید

ریشه ها می گویند ما توانا تر از آنیم که می پنداری

باز کن پنجره , صبح آمده است

باز هم منتظری !!؟

تک سوار این جاده تو باید باشی

و خدا می داند  و خدا می خواهد

تو “خود آیی” باشی بر پهنه خاک

نازنین ,داس بی دسته ما سال هاست

 

خوشه نارسته بذری را می چیند

که به دسته پدران ما در خاک نریخت

کودکان فردا خرمن کشته امروز تو را می جویند

خواب و خاموشی امروز تو را

در نگاه فردا  ,در حضور تاریخ

هیچ کس بر تو نخواهد بخشید

هیچ کس جز تو نخواهد آمد

هیچ کس بر در این خانه نخواهد آمد

و نخواهد گفت بر خیز که صبح است

بهار آمده است

تو بهاری…آری

 خویش را باور کن .

http://www.goldkey-publishing.co.uk/_wp_generated/wp721b40f7.png


 
comment نظرات ()
 
 



كد موسيقي براي وبلاگ